Hanna Wojdała - Markowska

malarstwo - tkanina 2003 - 2011

29.04 - 17.05.2011





Z cyklu bałkańskiego - 7 - zapisane słońcem, technika własna tkana, 20x20x3, 2010



Anna Wojdała – Markowska

26-612 Radom, ul. Owalna 10a

e-mail: ania-wm@wp.pl


Urodziła się w 1964 roku w Radomiu.

W latach 1984 – 90 studiowała w PWSSP w Łodzi na Wydziale Włókienniczym.


W roku 1990 otrzymała dyplom z wyróżnieniem w Pracowni Gobelinu i Dywanu prof. Antoniego Starczewskiego oraz Pracowni Malarstwa prof. Wiesława Garbolińskiego oraz roczne stypendium twórcze Ministra Kultury i Sztuki. W 1993r. otrzymała roczne stypendium twórcze Wojewody Radomskiego.


Od 1995r. pracuje w Katedrze Sztuki Wydziału Nauczycielskiego Politechniki Radomskiej jako asystent w Pracowni Malarstwa prof. Aleksandra Olszewskiego (obecnie Wydział Sztuki).


W maju 1998 r. uzyskała kwalifikacje I-go stopnia w dziedzinie sztuk plastycznych,

z dyscypliny artystycznej wzornictwo, nadane uchwałą Rady Wydziału Tkaniny i Ubioru Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi i objęła stanowisko adiunkta w Katedrze Sztuki Politechniki Radomskiej. W 1999r. otrzymała nagrodę indywidualną II stopnia Rektora Politechniki Radomskiej, a w 2004r. Medal Komisji Edukacji Narodowej.


W kwietniu 2007 r. uzyskała stopień doktora habilitowanego sztuki w dziedzinie sztuk plastycznych, dyscyplinie artystycznej sztuki piękne nadane uchwałą Rady Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.


W październiku 2007 r. mianowana na stanowisko profesora nadzwyczajnego Politechniki Radomskiej. W 2008r. otrzymała nagrodę I stopnia Rektora Politechniki Radomskiej.


Uprawia twórczość w zakresie malarstwa, rysunku i tkaniny. Brała udział w około 90 wystawach ogólnopolskich, międzynarodowych i środowiskowych. Zorganizowała 25 wystaw indywidualnych.


Za malarstwo i tkaninę otrzymała 10 nagród, 1 wyróżnienie i 1 medal na wystawach środowiskowych, ogólnopolskich i międzynarodowych


  • nagrody na wystawach środowiskowych Radomskiego Okręgu ZPAP w latach: 1992, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998.

  • nagrody na pokonkursowych wystawach plastyki województw: kieleckiego, radomskiego i tarnobrzeskiego – Galeria BWA w Kielcach – w latach : 1995, 2006, 2007

  • wyróżnienie na II Ogólnopolskim Biennale Malarstwa i Tkaniny Unikatowej, Trójmiasto 2003

  • medal na Międzynarodowej Wystawie Tkaniny Unikatowej „Struktury Powiązań” w Krakowie, 2007

  • nagrodę na II Ogólnopolskim Triennale Polskiego Malarstwa Współczesnego „Jesienne Konfrontacje”, BWA Rzeszów, 2010


Prace w zbiorach: Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, Muzeum Miasta Gdyni, Galerii 261 Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi, Galerii „Krótko i węzłowato” Politechniki Łódzkiej, Fundacji „Serce” w Wałbrzychu, Muzeum Sztuki Współczesnej w Radomiu, Mazowieckiego Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia” w Radomiu, Biura Wystaw Artystycznych w Kielcach i Rzeszowie oraz w zbiorach prywatnych.


Od autorki


W moich obrazach, ale i w ogóle, najprostszym znakiem jest punkt. Sam
w sobie nic nie znaczy. Jednak łatwość mnożenia jego kształtów i wielkości, tworzenia różnorodnych struktur, stosowania dowolnego zagęszczania w rzędach
i szeregach, powołania do istnienia każdym narzędziem, w każdej technice,
w każdym warsztacie daje bogate możliwości i różnorodne efekty.

Ponadto stosuję inne znaki, często geometryczne figury: kreski, koła i kółka, owale, kwadraty, trójkąty, romby, wieloboki nieforemne, krzyże. Często wykorzystuję w moim malarstwie linie o zróżnicowanej długości, grubości i kształcie od cieńszych do wstęgowych, od prostych do łamanych jak zygzaki, a także linie wijące się organicznie – faliste, eliptyczne, półkoliste, spiralne i meandry. Czasem w moich malarskich zapisach występują motywy zaczerpnięte ze świata natury jak: palmety, stalaktyty, fale morskie, płomienie, ślimacze muszle, woluty.

W niektórych obrazach łączę i rozmieszczam znaki o różnym charakterze.

W miniaturze tkackiej najważniejsze dla mnie jest zjawisko wykorzystania mikroskali. Pozwala mi ono postrzegać jako istotne drobne, kruche zjawiska wizualne, fakturalne i strukturalne. Mogę podnieść rangę drobiazgów, dostrzec ich plastyczną siłę wyrazu i nadać im bardzo osobiste znaczenie.




zdjęcia: Marcin Kucewicz

 

 

 

Z cyklu bałkańskiego - 1- zapisane piaskiem, technika własna tkana, 19x20x2, 2010

 

 

 

Z cyklu bałkańskiego - 9 - zapisane w skale, technika własna tkana, 18x20x3, 2011


 

 

Z cyklu bałkańskiego - 10 - zapisane w deszczu, technika własna tkana, 20x20x3, 2011


 

 

Z cyklu bałkańskiego - 11- zapisane zmierzchem, technika włana tkana, 19,5x18,5x3, 2011





Zapis znaki linie III, techniki łączone na płótnie, 150x130, 2005


Powrót

 

 
 

Copyright © 2010 BWA w Przemyślu Design by CYBERNET WebFabryka SJ | Wszelkie prawa zastrzeżone

 

ukpl